ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 8

16

Τώρα εσύ περιμένεις στο κεφάλαιο αυτό να σου εξηγηθούν οι απορίες σου. Αρχίδια. Ο Τσάρλι δεν πρόλαβε να μου πει πολλά κι όσα μου πε με μπέρδεψαν περισσότερο. Μετά ήρθε το μουνί με το πιστόλι. Αλλά κάτσε να τα πάρω από την αρχή.
Ο Τσάρλι άναψε ένα τσιγάρο και με κοίταξε.
-Τζονούλη, από όσα θα σου πω δεν θα πιστέψεις τίποτα. Κανείς δεν πιστεύει. Όλοι είναι κολημένοι σ' οσα τους λέει η τηλεόραση, τα σχολεία κι οι παπάδες. Σημασία έχει ότι πλέον εσύ είσαι το Πρόβατο κι εμείς πρέπει να σε προστατέψουμε.
-Από ποιον. Τον κακό λύκο;
Ο Τσάρλι με κοίταξε έκπληκτος.
-Νόμιζα δεν ήξερες τίποτα.
-Μια μαλακία είπα. Νόμιζα ήταν αστείο.
-Τα πράγματα είναι σοβαρά. Θα αρχίσουν να σε κυνηγάνε.
-Εμένα; Γιατί;
-Θέλουν την Ουσία.
-Ποια ουσία;
-Μία είναι η Ουσία.
-Δεν υπάρχει αθανασία;
-Κάποτε υπήρχε. Αν κάνουμε σωστά τη δουλεία μας θα ξαναυπάρξει.
-Καλά, γάμα τα. Και δε μου λες, ποια είναι η δουλεια μας;
-Να μέινεις ζωντανός μέχρι την Αλλαγή ή...
Τα μάτια του έλαμψαν.
-...την Επαναφορά.
-Τι πίπες είναι αυτές ρε Τσάρλι. Πάω να φύγω. Είναι τρελά όλα. Αντίο κι ευχαριστώ για τον πατσά.
-Το ότι μια νεκρή μίλησε στο κεφάλι σου δεν είναι τρελό;
-Ήμουν ήδη πιωμένος. Μπορεί να το φαντάστηκα.
-Ό,τι μπορείς να φανταστείς, μπορεί να γίνει.

ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝΟΥΛΗ Νο 5

ΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΦΥΓΕ. ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ.

-Άμα φανταστώ ένα βυζί που αντί για γάλα θα βγάζει τεκίλα, θα γίνει; Τι μαλακίες μου λες.
-Μιλάω σοβαρότατα. Είσαι το Πρόβατο, έχεις την Ουσία, μπορείς να σώσεις τον κόσμο.
-Απ' τον κακό λύκο;
-Από τη μαλακία που τον δέρνει. Ο κακός λύκος θέλει μόνο την Ουσία.
-Τι σκατά είναι η ουσία;
-Πού να ξερω. Πάνε τόσα χρόνια.
Μέτα άκουσα ένα μπουμ κι η πόρτα έπεσε. Και μια γκόμενα με σημάδεψε με το όπλο της.

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 7

14

Παρένθεση. Ο προσεκτικός αναγνώστης ίσως διέκρινε πως η γκόμενα, που αρχικά την είπα Μπέμπα, έγινε Μπέλα. Αυτό οφείλεται καθαρά και μόνο στο ότι έχω μια καραμπίνα να με σημαδεύει και μπερδεύομαι. Μπέμπα την λενε. Την λεγαν. Τέλος παρένθεσης.

15

Τρέχαμε μες στη βροχή. Ήμουν νυσταγμένος, μεθυσμένος και βρεγμένος ως το κόκαλο.
-Μας κυνηγάει κανείς; Ρωτάω. Μην τρέχω τζάμπα.
-Θα σου πω μετα. Εκεί που πάμε θα μαστε ασφαλείς.
-Έχω ψοφήσει ρε Τσάρλι. Θέλω και να ξεράσω.
-Εκεί που πάμε το στομάχι σου θα στρώσει.
Με πήγε σε ένα πατσατζίδικο. Σε μια τρύπα που μύριζε ξύδι και σκόρδο. Με το που τον είδε ο πατσατζής άνοιξε μια καταπακτή και χωθήκαμε στο υπόγειο. Έπεσα σε μια καρέκλα και κρατουσα το κεφάλι μου, μετά την κοιλιά μου, μετά το κεφάλι μου. Ο πατσατζής με κόιταξε περίεργα και είπε του Τσάρλι.
-Πες μου ότι δεν είναι αυτός.
-Αυτός είναι ρε Ανέστη. Μαλακία αλλά αυτός είναι. Φέρε του κάτι να στρώσει και το γνωστό.
Το κάτι να στρώσει που μου φερε ο Ανέστης ήταν ένα πιατο πατσάς ψιλλοκομμένος. Το γνωστό ήταν ποδαράκια. Σκέτα. Χωρίς ζουμί. Εμοιαζε αηδία. Ο Τσάρλι άρχισε να τρώει. Αρχισα κι έγώ. Ομολογώ το πατασαδάκι μου έκανε καλό.
-Δε μου λες ρε Τσάρλι, αυτήν την αηδία πως την τρως;
-Είχα βάλει παλιά στοίχημα ένα μπουκάλι ουίσκι ότι μπορώ να το φάω και μετά μ' άρεσε.
Τώρα θα μου πεις "Εδώ γίνεται της πουτάνας. Τον ρωτάς για τα ποδαράκια αντί να ζητήσεις απαντήσεις; Κι αυτός συνεχίζει την κουβέντα;".
Σου πα ότι είναι μαλακία το μυθιστόρημα.
-Ο Ανέστης κάνει γαμώ το φαί για ρεμάλια σαν εμάς.Σ' άρεσε;
-Πες του βα φέρει άλλο ένα. Και τυρί. Κι ένα καφέ. Ελληνικό.
-Θα φέρει. Κάτσε πρώτα να σου πω τη φάση.
Κι ο Τσάρλι άρχισε να μου λέει τη φάση.

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 6

13

ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝΟΥΛΗ Νο 4

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΡΩΤΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ Η ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΣΟΥ ΡΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΙΔΕΑ. ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΑ ΛΕΝΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Λοιπόν, δυτικά είχε μια στάση. Η στάση είχε ένα παγκάκι, το παγκάκι είχε ένα γέρο κι εγώ δεν είχα τσιγάρα. Κι είπα "δε γαμιέται, ας κάνω μια τράκα".
-Συγγνώμη θείο. Παίζει κανα τσιγάρο;
-Έλπιζα ότι θα 'χες εσύ.
-Και τι θα καπνισουμε τώρα;
-Το πουλί μας.
Έπρεπε να γελάσω και να φύγω. Ή να μη γελάσω και να φύγω. Αλλά τόσα κιλά μαλάκας που μαι έκατσα να κάνω μουχαμπέτι.
-Περιμένεις ώρα;
-Πολλή.
Τα φώτα του αστικού αρχισαν να φαίνονται κάπου.
-Έρχεται
-Δεν περιμένω λεωφορίο.
-Και τι περιμένεις ρε θείο;
Σήκωσε τους ώμους και δεν είπε τίποτα. Έβγαλε απ' τη τσέπη του τα γυαλιά του, ένα βιβλίο κι άρχισε να το διαβάζει.
-Τι διαβάζεις;
-Ποιήση. Σκαμπάζεις τίποτα από ποίηση;
-Πριν λίγο μου παν ό,τι έχω προοπτικές.
Του 'πα τη φάση στον Κούνελο. Γέλασε. Με ρώτησε πώς σκέφτηκα το ποίημα μου.
-Ήπια μπύρα, πολλή μπύρα
-Τότε θα γίνεις μεγάλος συγγραφέας. Ιππόδρομο πας;
-Όχι.
-Να πηγαίνεις. Λέει.
Έβγαλε ένα φλασκι ουίσκι.
-Θές;
Ήθελα. Κι έκατσα δίπλα του και πίναμε μαζί. Κι όταν ξανάνοιξε το βιβλίο του διάβασα τι διάβαζε και πάγωσα. Γιατί το ποίημα που διάβαζε ήταν το εξής:

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
ΤΟ ΜΕΓΑ ΒΕΛΑΣΜΑ
ή
ΠΑΝ-ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Όταν βαρέα βάρη επωμίζονται σε προκυμαίες, σε κρηπιδώματα σταθμών, σε αυλές και δρόμους, σε λιπαρά μέσα σκατά πατώντας, της καθημερινής ζωής οι αχθοφόροι, τους άτλαντας του κόσμου αχρηστεύοντας, οι άνεργοι άτλαντες διάτορα βογγούν με στοναχάς, με θρήνους.
Και όμως, την ώρα που αίρονται τα βάρη (ζεμπίλια και σάκκοι λογής-λογής με πράγματα ακατονόμαστα γεμάτοι – τουτέστι γεμάτοι κρίματα, γεμάτοι αμαρτίες) η Οικουμένη ακόμη ζη και οτέ μεν αγάλλεται, οτέ δε (πολύ συχνότερα) βαριά στενάζει, κάτω από τα βάρη των βαρέων βαρών (όπλα πυρηνικά, πραμάτιες απατηλές, ψέματα ποικίλα – όλα σκατά, όλα αμαρτίες) την ίδια ώρα ακούεται – και τούτο μοιάζει πάντοτε με θαύμα - και εις τους αγρούς, και μεσ’ στις πόλεις, κάτω από τον ήλιο του μεσημεριού και κάτω από τ’ αστέρια, ακούεται πάντοτε ένα μεγάλο βέλασμα (μπεέ-μπεέ) καλύπτοντας τον θρήνο των ατλάντων, ένα θεσπέσιο βέλασμα από φωνήν αλέκτορος πιο καθαρό, πιο πλήρες, εν μέγα βέλασμα φωτοβριθές (μπεέ-μπεέ, μπεέ-μπεέ) που την ελπίδα σπέρνει στις ψυχές αυτών που το ακούνε, εν μέγα βέλασμα σαν καθαρό νερό από των ουρανών τους καταρράκτας πίπτον, ένα μεγάλο βέλασμα ωραίου αμνού (μπεέ-μπεέ) εν βέλασμα νεαρού κριού (μπεέ-μπεέ) που όσοι το ενωτίζονται μεγάλες στέρνες γίνονται του ανεσπέρου λόγου, εν βέλασμα που όσοι το ενστερνίζονται σώζονται πάντα, ένα μεγάλο βέλασμα σαν μέσ’ από χωνί τεράστιου τηλεβόα, εν μέγα βέλασμα αμνού (ενός αμνού που εις το Περού θα ημπορούσε κάλλιστα και λάμα νάναι) το βέλασμα νεαρού κριού με ωραίους ευμεγέθεις όρχεις, το βέλασμα του αγαθού αμνού (μπεέ-μπεέ, μπεέ – ω δόξα, δόξα Αλληλούια!) το βέλασμα του ωραίου αμνού, του αμνού-κριού του αίροντος τας αμαρτίας του κόσμου.


-Θείο, μου κάνεις πλάκα.
-Τι λες αγόρι μου;
-Αυτό με τα πρόβατα. Πλάκα έτσι;
-Δε σε πιάνω.
-Πες μου τώρα ότι σε λέν και Τσάρλι να το ολοκληρώσεις.
Έβγαλε ένα περίστροφο. Μου το κόλλησε στη μούρη.
-Ποιος είσαι;
Κανονικά, μπορώ άνετα να αφοπλίσω έναν παππού που με σημαδεύει. Αλλά χθες ήμουν μεθυσμένος.
-Τζονούλη με λένε... Η Μπέλα μου πε να βρω τον Τσάρλι... Είπε είμαι το Πρόβατο.
-Σ' ακολούθησε κανείς;
-Που να ξέρω; Κομμάτια είμαι.
-Ο Τσάρλι είμαι. Πρέπει να πάμε σ' ασφαλές μέρος.
Κι αρχίσαμε να τρέχουμε σαν τους μαλάκες στο σκοτάδι.

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 5

11

Μπήκα σε άλλα δυο, τρία, τέσσερα, δε θυμάμαι πόσα μπαρ. Πουθενά δεν βρήκα τον Τσάρλι. Δεν έγινε και κάτι ενδιαφέρον που να αξίζει να σου το πω. Τώρα που το σκέφτομαι ούτε αυτό που έγινε στη Ζούγκλα είχε κάποιο ενδιαφέρον. Απορώ γιατί το έγραψα.


12

Κατέληξα στον Κούνελο. Κουλτουροστέκι. Είχε ποητική βραδιά. Εγώ ήμουν ήδη σούρα. Όταν μπήκα μέσα μια κοπέλα ήταν όρθια σε ένα σκαμπό κρατώντας στην αγκαλιά της μια γάτα. Η κοπέλα ήταν χοντρή. Η γάτα ήταν ψόφια. Η κοπέλα απήγγειλε.

Παγωμένη η γάτα
ούρλιαζε σαν σκύλος
ώσπου στο χιόνι να κατρήσει και να λυτρωθεί
κι έγινε ο πόνος της
πορφυρό μαντολίνο
που ραψωδούσε νωχελικά στο μελανό διάζωμα της ουρανόσκαλας.
Ω θεοί
οικτρά εκλιπαρώ
δείξτε έλεος στη μεταξωτή της κύστη. *

Και έκλαιγε. Μόνη της πάνω στο σκαμπό έκλαιγε. Και μετά πέταξε τη γάτα στον μπάρμαν κι ήπιε ένα ντραμπούι.
Καλά, είχα ενθουσιαστεί. Ο κόσμος (πέντε, έξι μαλάκες) χειροκροτούσε χλιαρά. Αλλά εγώ δεν μπορούσα να μην την αποθεώσω. Και φώναζα μπράβο κοπελάρα μου, και γαμώ την τέχνη και κάτι τέτοια. Ένας μαλάκας με κοίταξε περίεργα.
Μαλάκας: Μη μας πεις ρε φίλε ότι σ' αρεσε η χοντρή.
Χοντρή: (που με το ένα χέρι τραβούσε τα μαλλιά της, με το άλλο το ποτάκι της και έκλαιγε ακόμα) Δεν είμαι χοντρή!
Εγώ: Μην τον ακούς κοριτσάρα μου. Σωματάρα έχεις. Κλόντια Σίφερ είσαι.
Μαλάκας: Άντε μωρέ με τη σαβούρα. Θέλει να λέγεται και ποιήτρια.
Χοντρή: Είμαι ποιήτρια (κλαψ, λυγμ, μπουχού)
Εγώ: Είναι ποιήτρια.
Μαλάκας: Αρχίδια.
Εγώ: Εσύ είσαι ποητής;
Μαλάκας: Βεβαίως.
Εγώ: Πές μου ένα ποίημα σου.
Μαλάκς: Αφού το ζητάς. Το ονομάζω Μοναξια
Τυλιγμένος στις περικοκλάδες του απείρου σου
προσδοκω το σύννεφο που θα βρέξει συμπόνια στα μαλλιά μου
μονος μου
εγώ
γιατί σε αγάπησα απύθμενα
Τασούλα
ναι
πολύ σε αγάπησα Τασούλα
και συ με πρόδωσες και....
Κι άρχισε να κλαίει κι αυτός. Της πουτάνας σου λέω. Γούσταρα τρελά. Κι όταν ένας τύπος μου 'πε "Αφού ήρθες, δεν μας λες κάνα ποίημα; Δεν χρειάζεται να 'χεις κάτι έτοιμο. Αυτοσχεδίασε." ανέβηκα κι εγώ στο σκαμπό και είπα

Είχα ένα κουτάκι μπύρα
Tο ήπια.
Τώρα είναι τασάκι.
Είχα δυο πακέτα Camel.
Τα κάπνισα.
Τώρα έναι γόπες.
Είχα ένα γιαπωνέζικο ράδιο.
Το χάλασα.
Τώρα παίζει όλο Μπαχ.
Γάμα τα.

Περιτό να σου πω ότι οι τύποι σε δυο λεπτα βρήκαν πεντακόσια νοήματα στη μαλακία μου. Και μου παν ότι έχω προοπτικές. Αλλά εγώ δεν ήθελα να γίνω ποιητής. Ήθελα να βρω τον Τσάρλι. Και τα μπαρ κλείνανε και δεν είχα που να πάω. Καθώς τα φώτα άναβαν στα ηχεία ακουγόταν το Go West των Pet Shop Boys. Και πήγα δυτικά.

*Το ποήμα αυτό δεν είναι όλο δικό μου. Το γραψαμε με τον Τόλη στο λύκειο, νομίζω στην ώρα των θρησκευτικών.

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 4

9

"Γιατί είσαι μαλάκας" θα μου πεις. Ναι, είμαι. Εσύ δεν είσαι καθόλου; Καθημερινά κάνεις πράγματα που δεν πρέπει, δεν κάνεις πράγματα που πρέπει, το μετανιώνεις, προσπαθείς να τα αλλάξεις και δεν γίνεται τίποτα και μετά περιμένεις να αλλάξουν από μόνα τους και δεν γίνεται τίποτα κι υποτείθεται όλο αυτό σε κάνει σοφότερο αλλά αρχίδια.
Άσε που κάθεσαι και με διαβάζεις. Μόνο ένας μαλάκας θα ασχολιονταν μαζί μου.
Αλλά αφού είσαι εδώ, είμαι κι εγώ εδώ, συνεχίζω.
Μια μπαρότσαρκα χρειάζεται λεφτά. Στην περίπτωσή μου πολλά λεφτά. Κι εγώ , είπαμε, δεν είχα μία. Από τον Ίγκι δεν ήθελα να δανειστώ. Του χρωστούσα ήδη τα κέρατά μου. Η μόνη μου λύση ήταν τα κορίτσια. Η Ναταλί κι η Ζήνα. Οι αγαπημένες μου πουτάνες. Είχα καθαρίσει γι' αυτές παλιότερα και μου χρωστούσαν χάρη. Δεν θα χαν πρόβλημα να μου δώσουν κανά φράγκο. Κι έτσι τράβηξα για το μπουρδέλο.
Ήταν κλειστό. Σωστά. Η Ναταλί είχε πει θα πάει Ντουμπάι σε ένα σείχη ή κάτι τέτοιο. Τη Ζήνα την είδα πριν έξω. Οπότε καθόμουν και κοίταζα σα χαζός την πόρτα.
- Κλειστά είναι, ε;
Ήταν ένας τύπος που δε νομίζω ότι σε νοιάζει πώς ήταν.
-Ναι. Αν θες να γαμήσεις έχει ένα άλλο δυο στενά πιο κάτω. Αλλά δε λέει τόσο.
-Δε θέλω να γαμήσω.
-Και τι θες; Παγκόσμια ειρήνη;
'Οταν πίνω λέω ηλήθια αστεία.
-Βασικά κάτι τέτοιο...
'Εβγαλε ένα πάκο χαρτονομίσματα και μου τον πρόσφερε.
-... Πάρε.
-Ε;
-Πάρε. Τα χρειάζεσαι.
-Μοιάζω με πρεζάκι;
-Όχι πολύ.
-Τι μου δίνεις λεφτά τότε; Ο Ρομπέν των Δασών είσαι;
-Όχι. Ο Ντάγκλας.
-Τζονούλης.
-Το ξέρω.
-Ε;
-Πρέπει να βρεις τον Τσάρλι. Παρ'τα.
-Ποιος στον πούτσο είναι ο Τσάρλι;
-Αυτός που πρέπει να βρεις. Τώρα πρέπει να φύγουμε. Κινδυνεύουμε κι οι δυο.
Ό,τι κατάλαβες κατάλαβα κι εγώ. Αλλά δεν με ένοιαζε. Πήρα τα φράγκα. Ο Ντάγκλας χάθηκε μες στο σκοτάδι. Την έκανα για το πρώτο μπαρ.

10

Λεγόταν Ζούγκλα. Όταν μπήκα έπαιζε REM. Το Loosing my religion. Σε λίγες ώρες θα την έχανα κι εγώ. Έκατσα στο μπαρ. Δίπλα μου ένας κουστουμάτος παράγγελνε.
-Μια τεκίλα.. Σανράιζ.
Η μπαργούμαν κοίταξε τα μπουκάλια πίσω της για μια αιωνιότητα.
-Αχ, δεν έχω σανράιζ. Quervo μόνο.
-Α καλά. Κι αυτή καλή είναι.
Ηλήθια μπαργούμαν,ηλήθιος πελάτης, πουθενά κάποιος που θα μπορούσε να 'ναι ο Τσάρλι. Χτύπησα δυο Guiness στα γρήγορα, σηκώθηκα κι έφυγα.

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 3

7

Κανονικά τώρα θα πρεπε να γράψω δυο τρεις παραγραφους να εξηγω τι ακριβώς έγινε και το πώς ένοιωσα αλλά, επειδή παίζει όπου να 'ναι να σταματήσω απότομα, θα αρκεστώ να πω ότι ήταν περίεργα και έμεινα μαλάκας. Και βασικά αναρωτιόμουν:
1) Γιατί είμαι, όχι απλά ένα πρόβατο, αλλά το πρόβατο
2) Ποιος σκατά είναι ο Τσάρλι
3) Γιατί αναρωτιέμαι για κάτι που , κατά πάσα πιθανότητα, οφείλεται στην υπερκατανάλωση Guiness
Άκρη δεν έβγαζα. Ούτε συ θα βγαζες. Κι όταν ξανάσκασε μύτη ο ανανεωμένος μπάτσος εγώ πρέπει να φαινόμουνα πολύ χάλια γιατί, αφού πρώτα μου πε χίλια ευχαριστώ, με ρώτησε αν είμαι καλά.
Του πα ότι πρώτη φορά έβλεπα αίμα. Ότι αναστατώθηκα. Ότι είμαι ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης. Ότι κάθε απόγευμα πάω τα παιδιά μου στην παιδική χαρά κι υστερα βλέπουμε όλοι μαζί στο DVD ταινίες της Disney. Του πα ότι έχω μια ζωή που ίσως κάπου μέσα μου να 'θελα να χω.
Μου ζήτησε συγγνώμη για την αναστάτωση. Μου πε να γυρίσω γρήγορα στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου. Του πα εντάξει κι έφυγα. Και πήγα στο Τσοντάδικο του Ίγκι.

8

Το Τσοντάδικο κανονικά τον λένε βιντεο κλαμπ Έβδομη Τέχνη. Αλλά επειδή, εκτός από μερικά μπιμούβια για ξεκάρφωμα βασικά έχει τσόντες το λέμε έτσι. Μιλάμε για πολύ τσόντα. Ό,τι ανωμαλία θες ο Ίγκι το 'χει ή θα σ' το βρει. Που κανονικά δεν τον λένε Ίγκι άλλα Μπίλι αλλά επείδη είναι σαν τον Ίγκι Ποπ στα νιάτα του τον λέμε έτσι. Εκεί που λες μαζέυονται διάφοροι μαλάκες να δουν τι καινουριο παίζει στο χώρο του πορνό κι άμα είσαι καλός πελάτης ο Ίγκι ξηγιέται ουισκάκι. Άρχιδια μέρος για να πάω αλλά μόνο εκεί μπορούσα να πιω κάτι τζάμπα.
Όταν μπήκα μέσα ο 'Ιγκι μιλούσε με ένα παππού με σκουφάκι μέχρι τα μάτια που έμενε στην πολυκατοικία μου κι ήταν παπάς. Γενικά μια καλημέρα την έχουμε άλλα όταν βρισκόμαστε στου Ίγκι κάνουμε ότι δεν γνωριζόμαστε.
Ιγκι: Είστε σίγουρος ότι θέλετε αυτήν την ταινία; Έιναι strap on.
Παππούς-παπάς: Δηλαδή;
Ίγκι: Κορίτσια φορούν δονητές στη μέση και πηδαν αγόρια.
Παππούς-παπάς: Α, σωβρακόπουτσες; Δεν θέλω. Πάω να διαλέξω κάτι άλλο.
Κι όσο αυτός διάλεγε κάτι άλλο, ο Ίγκι μου βγαλε ένα κονιακάκι γιατί μόνο αυτό είχε. Δεν ήθελα να του πω τι παίχθηκε πριν. Δεν θα με πίστευε. Θα μου λεγέ να κόψω το ποτό. Μπορεί και να μου περνε το κονιάκ πίσω γιατί σε κάτι τέτοια θέματα ο ϊγκι μπορεί να γίνει πολύ μαλάκας. Λέγαμε διάφορες μαλακίες. Ασήμαντα πράγματα που τα λες μόνο και μόνο για να περάσει η ώρα. Που αν είχες κάτι σοβαρό να κάνεις δεν θα τα 'λεγες ποτέ. Κι όπως συνήθως η κουβέντα πήγε στην τσόντα. Στο τι καινούριο έφερε
- Όχι πολλά. Μόνο κάτι με γαιδούρια. Δε νομίζω να σε ενδιαφέρουν.
- Μπα. Υπάρχει κόσμος που σ' τα ζητάει;
- Βέβαια. Υπάρχει κόσμος που ζητάει ό,τι θες. Ουρολαγνείες, κοπρολαγνείες... Πιο παλιά, όταν πρωτοάνοιξα, ερχόταν εδώ ένας πορνόγερος και ζητουσε τσόντες με πρόβατα. Έφαγα τον κόσμο να βρω. Και να φανταστείς ήταν συγγραφέας. Υποτείθεται καλλιεργημένος άμθρωπος. Τσάρλι τον λέγαν.
Έκοβα τα αρχίδια μου ότι αυτόν τον Τσάρλι έπρεπε να βρω.
-Τι μου λες. Έρχεται ακόμα εδώ;
-Μπα. Θα πέθανε ή θα βαλε internet.
- Ακούγεται ενδιαφέρων τύπος.
- Ήταν. 'Ελεγε γαμάτες ιστορίες. Άμα ζεί ακόμα μπόρει να τον πετύχεις σε κάνα μπαρ. Ζήτα του να σου πει καμία. Καμιά ταινία θα πάρεις;
Γιατί δεν πήρα ο μαλάκας; Γιατί δεν πήγα σπίτι μου να δω την τσοντούλα μου και να κοιμηθώ; Γιατί είπα στον Ίγκι ότι πονάει το κεφάλι μου και βγήκα μπαρότσαρκα;

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ pt 2

5

Ο μαλάκας με την καραμπίνα γελάει σαν μαλάκας. Έχει φωνάξει μπανγκ μπανγκ, έχει γεμίσει τη μάπα μου σάλια και κοροιδεύει.
-Χεστήκαμε;
Ναι ρε καριόλη, χεστήκαμε. Μας έφυγε η μαγκιά. Κλάσαμε πόμολα. Άντε γάμα μας τώρα. Έχουμε κι ένα κωλοβιβλίο να γράψουμε. Πού 'χαμε μείνει;
Α ναι. Σου λεγα κάτι ηθικοπλαστικές μαλακίες. Ξέχνα τις. Μην κάνεις ότι σου λένε μαλάκες συγγραφείς. Η ζωή είναι δικιά σου. Γάμα την όπως θες. Εμένα στα αρχίδια μου. Έχω την καραμπίνα να σκέφτομαι και τη σφαίρα που θα με στείλει στην κόλαση. Όχι τις μαλακίες σου. Συνεχίζω.


6

Πλησίασα που λες τον μπάτσο και αυτό που πριν καμιά ωρίτσα ήταν η Μπέμπα. Ο μπάτσος είχε ιδρώσει, έτρεμε, στάνταρτ ο πρώτος φόνος του. Ένω εγώ, ο πρώην νίτζα δολοφόνος, τα χα δει όλα, τα χα κάνει όλα, πίστευα πως τίποτα δεν με ταράζει. Μέχρι χθες.
Ο μπάτσος με πλησίασε.
-Συγγνώμη κύριε.
Έπρεπε να με δίωξει. Αφού εγώ ήμουν τόσο μαλάκας και πλησίασα αυτός έπρεπε να με διώξει.
-Ορίστε.
-Μπορείτε να προσέχετε λίγο τη νεκρή. Πρέπει να πάω λίγο τουαλέτα.
Σιγουρα δεν περίμενες να ακούσεις αυτό. Αλλα εγώ σε έχω προειδοποιήσει. Σε αυτό το μυθιστόρημα θα βαρεθείς να διαβάζεις μαλακίες. Γιατί είναι ένα εντελώς ηλίθιο μυθιστόρημα ενός εντελώς ηλίθιου ανθρώπου που πήγε να σώσει την ανθρωπότητα και γαμήθηκε έντονα. Όχι κάτι που θα χάριζες στα παιδιά σου μπας και σταματήσουν να παίζουν PSP.
-Κανένα πρόβλημα. Ειστε οκ;
Δεν απάντησε. Έφυγε τρέχοντας μουρμουρίζοντας κάτι σαν "γαμημένο λουκάνικο".

ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝΟΥΛΗ ΝΟ 3

ΑΜΑ ΕΙΣΑΙ ΜΠΑΤΣΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΧΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ ΟΤΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕΣ ΑΘΕΛΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΦΟΝΟ ΕΝΟΣ ΣΟΒΑΤΖΗ, ΜΗ ΦΑΣ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΟΥ.

Γιατί αν το στρουμφάκι δεν χεζόταν εγώ δεν θα 'μουν εδώ. Θα πινα μπύρες, θα σοβάτιζα, θα γάμαγα. Και δεν θα στα πρηζα.
Έτσι έμεινα μόνος εγώ κι η Μπέμπα, η νεκρη, η πυροβολημένη Μπέμπα με τα μάτια της άδεια και τα βυζιά της γαμάτα και μετά θάνατον. Και τότε ήταν που το θέμα γαμήθηκε εντελώς γιατί η Μπέμπα, χωρις να ανοιξει τα χείλη της, φώναξε μεσα στο κεφάλι μου.
" ΤΩΡΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ. ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΤΣΑΡΛΙ."

ΜΗ ΣΩΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

0

Με λένε Τζόνι Ντάνιελς κι όπου να ‘ναι θα πεθάνω. Ένα μπανγκ μπανγκ και μετά τέρμα, πάπαλα ο Τζονούλης, τον ήπιε ολοσχερώς και αμετάκλητα. Ο μόνος τρόπος να γλιτώσω και να συνεχίσω να αποτελώ τμήμα αυτού του γαμημένου σύμπαντος είναι να πέσει από το πουθενά στο κεφάλι του πούστη με την καραμπίνα που με σημαδεύει ένα αμόνι. Το ξέρω
δεν είναι και πολύ πιθανό..Την έχω γαμήσει ρε εντελώς, μη το ψάχνεις.
Υπό άλλες συνθήκες θα ‘χα αρχίσει τα πατερ ημών κι όσες προσευχούλες κατέβαιναν στη κούτρα μου θα τις έλεγα μπας και συγχωρεθώ για όσες μαλακίες έχω κάνει γιατί ‘ντάξει έχω φάει κόσμο, έχω δώσει πρέζα, σκέψου ό,τι θες, το ‘χω κάνει. Αλλά τώρα ξέρω την Αλήθεια και στ’ αρχίδια μου όλα. Μου την είπε ο Τσάρλι κι ό,τι λέει ο Τσάρλι έχει ισχύ νόμου. Δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχουν άγγελοι, πίπες όλα. Υπάρχει μόνο το.... Μη σε μπλέκω. Πιστεύω πως θες το σκατοκέφαλό σου.
Αυτό που θα κάνω είναι να γράψω στο γαμημένο μου μυαλό ένα εκπληκτικό μυθηστόρημα με τις περιπέτιές μου. Ο Τσάρλι μου ‘χε πει πως έχω το βασικό προσόν για να γίνω μεγάλος συγγραφέας. Κι επειδή όπως το κόβω πολύ χρόνο δεν έχω στο βιβλίο αυτό θα περιγράφεται μόνο η τελευταία μου νύχτα πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. Το ονομάζω μη σώζετε τον κόσμο Σάββατο γιατί σήμερα είναι Κυριακή και χθες πήγα να σώσω τον κόσμο και τα έκανα σκατά. Αν τυχόν την σκαπουλάρει ο Τζονούλης δεσμεύεται να δημοσιέυσει την πλήρη βιογραφία του εικονογραφημένη, τρίτομο έργο, και γαμώ τα συγγράματα. Επίσης θα σου ‘ξηγηθεί τραπεζάκι κομπλέ στα μπουζούκια.
Τέρμα οι πρόλογοι. Παίρνω φόρα και αρχίζω την ιστόρηση των γεγονότων χωρίς υπερβολές, χωρίς περιορισμούς όπως πραγματικά συνέβησαν. Κι όσο δεν ακόυγεται μπανγκ μπανγκ θα συνεχίζω.

1

Η ιστορία ξεκινά πριν περίπου δέκα ώρες. Ήμουν σπίτι και τον έπαιζα. Με την έννοια ότι δεν έκανα κάτι χρήσιμο για την κοινωνία σου όχι ότι αυνανιζόμουνα. Θα μπορούσα να ‘μουν στις πουτάνες, τη Ναταλί ή τη Ζίνα που ‘χαν αλλάξει μπουρδέλο και πήγαν σ’ αυτό με τους ωραίους καναπέδες, αλλά ό,τι τελευταία φράγκα μου μείναν τα ‘χα ακουμπήσει σε τσιγάρα και μπύρες. Μαλακία μου. Τέλος πάντων Καθόμουν στο γραφείο, άκουγα Νίνα Σιμόν και έπινα, χωρίς να ‘χω κάτι να περιμένω, χωρίς να πιστεύω πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Η μελαγχολία ήταν απλά θέμα χρόνου.
Ώσπου χτύπησε η γαμημένη η πόρτα, άνοιξα και το Φως φάνηκε στο κατώφλι. Το Φως είχε απίστευτα βυζιά και το λέγαν Μπέμπα Ντολ. Αυτή φταίει για όλα, η παλιοπουτάνα με τα πράσινα μάτια.
«Συγγνώμη, ήθελα τον κύριο Τζόνυ Ντάνιελς» Φωνή αισθησιακή όσο δεν παίρνει. Υποσχόταν αβάδιστο και αβασάνιστο σεξ.
«Ο ίδιος.» Φωνή μεθυσμένης αρκούδας. Δεν υποσχόταν τίποτα απολύτως εκτός ίσως από μια πιθανότατη αδυναμία διεξαγωγής σοβαρής συζήτησης.
Με εξέτασε από τη κορφή μέχρι τα νύχια. Μπυροκοίλι, τρίχες στη μύτη και μια ανάσα που βρώμαγε Guiness. Κακός συνδιασμός. Με κοίταξε σαν να της είπα ‘’ ξέρεις, στις ελεύθερες ώρες μου βιάζω τον Πάπα’’ και είπε. απλά: «Αποκλείεται.»
Κι επειδή ο Τζονούλης δεν γουστάρει να του αμφισβητούν το είναι του κι επειδή ήθελε να κάνει ένα μπανάκι απάντησε ψύχραιμα και με ήρεμο τόνο. «Κοίτα κοπελιά, η ταυτότητα μου είναι στο παντελόνι μου στη κρεβατοκάμαρα. Τράβα δες την κι όπως έρχεσαι άναψε το θερμοσίφωνα.» Ξέχασα να σου πω. Δεν φορούσα ο μαλάκας παντελόνι και τόση ώρα το ‘χα ξεχάσει εντελώς. Στεκόμουν μπροστά της με τα σώβρακα έτοιμος λες για άμεση ανταλλαγή σωματικών υγρών.
Με ξανακοίταξε. Ομολογώ πως ήταν ψύχραιμη. Άλλη στη θέση της θα μου ‘χε σκάσει χαστούκι «Είσαι πολύ κάφρος αλλά θα σε πιστέψω. Απλά σε περίμενα αλλιώς, πολύ αλλιώς. Τέλος πάντων. Με λένε Μπέμπα. Μπέμπα Ντολ. Θα ‘θελα να μιλήσουμε για μια δουλεία.»
Μάλιστα. Δουλειά. Χρειαζόμουν τα φράγκα. Κι η γκόμενα έλεγε. Της είπα να περάσει μέσα και της πρόσφερα μια μπύρα. Μια μπύρα λιγότερη μερικές φορές σημαίνει ένα γαμήσι παραπάνω. Δεν υπάρχει θεωρητική απόδειξη γι’ αυτό. Το καταλαβαίνεις πειραματικά μετά από πολλές δοκιμές.
«Πόσα δωμάτια;» Μάλλον την κούφανα. Πρόλαβα να τελειώσω την μπύρα, να ρευτώ και να πω ένα ‘’ σόρι μαντάμ’’ πριν απαντήσει.
«Ορίστε;»
«Πόσα δωμάτια έχεις για σοβάτισμα;»
«Συγγνώμη, είναι κάποιο συνθηματικό;»
«Όχι. Όταν λέμε πόσα δωμάτια έχεις για σοβάτισμα εννοούμε πόσα δωμάτια έχεις για σοβάτισμα. Σοβατζή δε θες;» Το ‘πα με απόλυτη φυσικότητα και χίλιες κεραμίδες πέσαν στο πανέμορφό της κεφάλι.. Αν η καρδιά της ήταν πιο αδύναμη θα μου ‘χε μείνει στα χέρια. Αν ήταν μπάρμπας θα ‘χε πάθει εγκεφαλικό. Έκανε μια τιτάνια προσπάθεια να συνειδητοποιήσει το τι γίνεται και ρώτησε μόνο και μόνο για να σιγουρευτεί απόλυτα.
«Σοβατζής είσαι;»
Θα μπορούσα να πω ότι ήμουν μοντέλο ποδοσφαιρικών καλτσών για σέντερ μπακ με πλατυποδία, δοκιμαστής παστουρμάδων ή εκπαιδευτής σαρκοφάγων κοάλα αλλά σκέφτηκα ότι ήδη είχα πει αρκετές μαλακίες.
«Ναι. Δεν δίνει πολλά αλλά είναι μια τίμια δουλειά.»
«Μου ‘παν ότι είσαι εκτελεστής νίτζα.»
Γαμησέ τα. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί αλλά με είχαν ανακαλύψει.. Ναι, ήμουνα νίτζα δολοφόνος. Έτσι σκατά που γίναν τα πράγματα δεν έχει νόημα να το κρύβω. Κι ήμουν από τους καλούς, κι επειδή όσο κι αν δεν μου φαίνεται κατά βάθος είμαι ταπεινός άνθρωπος δεν θα πω ο καλύτερος. Μα κάτι μέσα μου μια μέρα έσπασε, λύγισα ή να το πω πιο επιστημονικά επαναπροσδιόρισα τους ηθικούς μου φραγμούς. Δεν ήθελα ρε παιδί μου να σκοτώνω άλλους αθώους. Ίσως να ‘ταν η συνειδητοποίηση του απεχθούς των εγκλημάτων μου, το αίμα στους τοίχους, τα κομμένα κεφάλια, ίσως πάλι απλή βαρεμάρα. Έστειλα που λες μια ωραία πρωία στο διάολο το Βαρόνο και τον Όμιλο κι εξαφανίστηκα μέσα στις σκιές. Δέκα χρόνια κρυβόμουν. Κι έγια ο πιο μεθυσμένος σοβατζής του σύμπαντος. ‘Ο;τι φράγκα έβγαζα τα τρωγα στο ποτό και το μουνί. Αρκετά φυσιολογικό αν το σκεφτείς. Κι ήταν ήρεμα. Μέχρι τώρα που απέναντί μου δυο βυζιά θέλαν να μου αναθέσουν αποστολή. Να με γυρίσουν πίσω στο αίμα.
«Κοίτα κούκλα μου, δεν ξέρω πως διάολο με βρήκες αλλά έχω αποσυρθεί.»
Άναψα ένα τσιγάρο και τη γάμησα για λίγο με τα μάτια. Και, πιστέψέ με, είναι λίγο δύσκολο να γαμήσεις με τα μάτια άμα τρέμεις.
«Το πως σε βρήκα δεν έχει καμία σημασία. Ας πούμε ότι μου ‘ρθε θεία φώτιση. Το θέμα είναι ότι χρειάζομαι επιγόντως τη βοήθειά σου. Με προσέχεις;»
«Πώς να προσέξω τι λες με τέτοια πόδια;»
«Έχω θα ‘πρεπε να ‘χα το πρόβλημα που σε βλέπω μ’αυτό το μποξεράκι.» Το μποξεράκι με τους ροζ ρινόκερους. Η μυστική μου μουνοπαγίδα. Όλες θέλουν να χαϊδέψουν τους ρινόκερους.
«Είμαι τόσο hot ε;»
«Δε θα το ‘λεγα. Με κάνεις να θέλω να ξεράσω. Αν δεν σε είχα τόσο μεγάλη ανάγκη θα είχα φύγει.»
«Όλες έτσι λέτε στην αρχή. ..Τη δουλειά ξέχνα την. Τζάμπα χάνεις το χρόνο σου. Δεν πρόκειται να σκοτώσω κανέναν. Τα ‘χω σιχαθεί αυτά. Πλέον είμαι ένας φτωχός και μόνος σοβατζής.»
« Αν δεχτείς τη προσφορά μου δεν θα’ σαι πια φτωχός. Ούτε μόνος.» Η φωνή της υποσχόταν άγριο σεξ. Στο ξαναείπα αυτό ε; Κι εσύ αν την είχες ακούσει για αυτή θα έλεγες μέχρι να πεθάνεις. Θα μπορούσα να δεχτώ Το μυαλό μου έλεγε όχι, η πούτσα μου έλεγε ναι. Κωλοκατάσταση.
Κι έτσι αποφάσισα να είμαι ειληκρινής.
«Δεν πρόκειται να ξαναγίνω νίτζα εκτελεστής. Αν θες να γαμηθούμε κάτσε, αλλιώς τον πούλο. Καληνύχτα.»
«Γαμήσου μόνος σου ανώμαλε! Από δω και πέρα θα ‘σαι υπεύθυνος για ό,τι γίνει..»
Έφυγε κλείνοντας απότομα την πόρτα κι εγώ πήγα για ένα θεσπέσιο χέσιμο.

2

Φιλαράκι, ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί σ’ αυτή τη κωλοζωή; Να ψάχνεις σαν το μαλάκα να βρεις αγάπη και μετά να παίρνεις τ’ αρχίδια σου στο χέρι; Να βρίσκεις αγάπη αλλά να κρατάει ελάχιστα και να μένεις ύστερα συναισθηματικά γαμημένος; Όχι μαλάκα μου, όλα αυτά είναι πίπες.

ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝΟΥΛΗ ΝΟΥΜΕΡΟ 1
ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΑΛΛΗΛΟΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΣ ΕΝΩ ΕΙΣΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΚΙ ΑΜΟΛΑΣ.

Ήταν ένα απλό γκλινγκ γκλονγκ σαν τόσα άλλα μα στα ιδρωμένα μου αυτιά ήχησε σαν τις τρομπέτες της Αποκάλυψης. Όχι ψέματα, οι άγγελοι δεν είναι Λούις Αρμστρονγκ αν και θα ‘χε πλάκα στο τέλος του κόσμου να ακουγόταν το ‘My funny valentine’. Η Καινή Διαθήκη μιλάει σαφώς για τρομπόνια. Ή σάλπιγγες; Μμμμ, άμα έχεις μια καραμπίνα να σε σημαδεύει νομίζω ότι έχεις κάθε δικαίωμα να λες μαλακίες.
Τρόμαξα, η αλήθεια είναι αυτή. Ξέρεις είχα φτάσει σ’ αυτήν την κατάσταση σχεδόν νιρβάνας να την πω που ακολουθεί μια απολαυστική εκκένωση και το κουδούνι με επανέφερε απότομα. Την παραλίγο ανακοπή διαδέχτηκαν ατσούμπαλες κινήσεις που ‘χαν στόχο το άμεσο ανέβασμα των βρακιών μου. Να μη στα πολυπρήζω , κατάφερα τελικά να ανοίξω την πόρτα. (χειροκροτήματα κονσέρβα) κι ένας καραφλός μπούκαρε μέσα.
«Είναι εδώ.»
«Συγγνώμη;»
«Τα μικρά μοβ ανθρωπάκια είναι εδώ.»
«Τα ποια;»
«Τα μικρά μοβ ανθρωπάκια. Ανεβοκατεβαίνουν στη κωλοτρυπίδα μου. Τα νιώθω.»
Αυτό ήταν. Διέκοψα τη νιρβάνα μου για να ακόυσω τις πίπες ενός μαλάκα.
«Και τι θέλετε να κάνω:»
«Να μου πείτε αν είναι φυσιολογικό.»
«Ξέρω κι εγώ. Μπορεί και να ‘ναι. Αλλά εσείς ποιος είστε;»
Δεν ξέρω γιατί δεν τον εκπεραθύρωσα, γιατί δεν άφησα την βαρύτητα να αναλλάβει τα υπόλοιπα, γιατί δεν του έδωσα τη δυνατότητα να πέσει σαν σκατό στον ακάλυπτο, αλλά του έδινα θάρρος να με ζαλίσει κι άλλο. Είναι ένα ερώτημα που θα μπορούσε κάλλιστα να μπει στο Βιβλίο Των Μεγάλων Μυστηρίων Του Σύμπαντος κάτω από το ‘ποιος πούστης μου κλέβει τους αναπτήρες’. Ίσως να έφταιγε το ότι ήδη είχα πιεί αρκετά κι είχα τρελή όρεξη να μαλακιστώ.
«Ω παράλειψίς μου. Αρμάνδος Ρόουζ. Νιώθετε κι εσείς τα ανθρωπάκια;»
«Φυσικά. Εμένα παίζουν μπόουλινγκ στο στομάχι μου και τα σάββατα άμα έχει ήλιο κανονίζουνε πικ νικ στο κωλάντερό μου .»
Τώρα που το σκέφτομαι αυτό δεν ήταν συζήτηση. Έμοιαζε πιο πολύ με κείμενο του Μπάροουζ. Ο σαπιοκοιλιάς και το καραφλόνι μιλούν για τους μοβ περιπατητές των κωλοτρυπίδων. Μόνο τα πρεζάκια λείπαν.
Χρειαζόμουν κι άλλη μπύρα.
«Θέλετε να σας μιλήσω για τα όνειρά μου;»
«Τι να σας πω. Άμα θέλετε. Εγώ δεν έχω και κάτι καλύτερο να κάνω. Δηλαδή στις πουτάνες θα πήγαινα αλλά πού φράγκα. Σκατά οι δουλειες βλέπετε αγαπητέ μου. Γι’ αυτό το καφάσι μπύρες έδωσα τα μαλλιοκέφαλά μου. Θα σας πείραζε να πίνω μία καθώς ακούω;»
«Όχι καθόλου. Κατανοώ. Αρχίζω.. γκουχ, γκουχ. Εγώ που λέτε ονειρεύομαι κήπους. Μεγάλους κήπους γεμάτους γλαδιόλες, μπουκαμβίλιες και κυκλάμινα.»
«.... εγώ πάλι κώλους και βυζιά.»
«Μη με διακόπτετε, ξεχνάω τι έλεγα. Ο άνεμος φυσάει απαλά και νιώθω απόλυτη ηρεμία και γαλήνη. Το σώμα μου έχει χαλαρώσει, παντού υπάρχουν χρώματα και μυρωδιές.. Μελισσούλες πετούν, πουλάκια κελαηδούνε και νερά τρέχουνε γάργαρα.... και μετά ... μετά έρχονται τα αρκουδάκια της αγάπης τσαλαπατάνε τις γλαδιόλες και τις μπουκαμβίλιες , ξεριζώνουν τα κυκλάμινα και ψεκάζουνε τις μελισσούλες με τέζα. Μετά βγάζουνε τις φονικές τους σφεντόνες και σφεντονίζουνε τα καημένα τα πουλάκια. Τα πάνε λάφυρα στον αρχηγό τους τον Σπορ Μπίλυ, αυτός φεύγει με το διαστημόπλοιό του και μ’ αφήνει μόνο μου να κλαίω.»
«Τι μου λέτε....»
«Και σας ρωτώ, τι σημαίνουν όλα αυτά γιατρέ μου;»
«Όπα παρεξήγηση. Ο κύριος Γιουγκ είναι στον πάνω όροφο. Εγώ είμαι σοβατζής.»
«Και γιατί σας μιλάω τόση ώρα σαν μαλάκας;»
«Αυτό ακριβώς θα σας ρωτούσα κι εγώ.»
«Αυτό ήτανε. Φεύγω.»
«Καληνύχτα Αρμάνδε.»
Από όλα όσα συνέβησαν εκείνη τη νύχτα αυτό το περιστατικό παίζει να ήτανε το πιο λογικό. Ένας τρελός που μπέρδεψε τους ορόφους δεν ήταν τίποτα μπροστά σε όσα απίστευτα ακόμη και για έναν πρώην νίτζα εκτελεστή ακολούθησαν.
Άναψα ακόμη ένα τσιγάρο, έφτιαξα μια ωραία ταμπελίτσα που έλεγε ‘ΕΔΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΗΜΙΟΡΟΦΟΣ. Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ 1ο’ και την κόλλησα στον διάδρομο της πολυκατοικίας. Έξω είχε αρχίσει να βρέχει. Γούσταρα τη βροχή από τότε που ήμουν νίτζα. Ο ήχος της κάλυπτε τα βήματά σου. Μερικές φορές σου έσωζε τη ζωή. Και σου φαιρνέ κατούρημα.
Δεν είχα κάτι να κάνω. ‘Νταξει η Μπέλα κι ο Αρμάνδος ήταν μια μικρή ηλήθια παρένθεση σε μια νύχτα που ‘χε όλα τα φόντα να γίνει απολύτως μίζερη. Μα όσο η ώρα περνούσε το κωλοβάρεμα γινόταν αβάσταχτο σαν διπλή πίτα γύρο τζατζίκι που σου ‘χει κάτσει στο στομάχι μια μέρα που δεν έχεις κόκα κόλα. Στην τηλεόραση έπαιζε μαλακίες και στο ράδιο δεν είχε άλλη Νίνα. Κατέβηκα μια βόλτα στο τετράγωνο για να ηρεμήσει το κεφάλι μου και να βραχώ. Έίδα τη Ζίνα αγκαλιά με πελάτη, μερικά σκυλιά να μυρίζονται πριν γαμηθούν και την Μπέμπα πυροβολημένη μπροστά από έναν κάδο. Ένας μπάτσος δίπλα της προσπαθούσε να καταλάβει τι έγινε. Δεν ξέρω γιατί αλλά πλησίασα. Κι αυτή ήταν η μεγαλύτερη μαλακία που ‘χα κάνει ποτέ στη ζωή μου.


3

ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝΟΥΛΗ ΝΟΥΜΕΡΟ 2
ΑΝ ΠΟΤΕ ΔΕΙΣ ΒΥΖΑΡΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΜΕΝΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΚΑΝ ‘ΤΗΝ ΜΕ ΕΛΑΦΡΑ ΠΗΔΗΜΑΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΙΕΣ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΣΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟΤΕΡΟ ΜΠΑΡ. ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΠΑΡ ΕΚΕΙ ΚΟΝΤΑ ΠΑΡΕ ΜΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΕΣ ΤΗΝ Σ’ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ. ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗ ΠΑΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΕΓΙΝΕ.

Γιατί αγορίνα θα μπλέξεις άσχημα όπως έμπλεξε κι ο Τζονούλης και τώρα ένας πούστης είναι έτοιμος να τον στείλει για μπουρέκια. Γενικά μη κάνεις μαλακίες, να 'σαι ......



4

Μπανγκ, μπανγκ!!!!!!!!